De eerste kinderen zijn weer naar school en dat geeft toch altijd het gevoel dat de echte zomer voorbij is. Aan dat gevoel ben ik nog lang niet toe. September is de afgelopen jaren toch vaak nog best zomers gebleken? En als dat even niet zo is en het buiten verrekte herfstachtig aan doet, dan zijn er nog allerlei listen om de kou buiten de deur te houden.
Zo zomer ik door - Het is volgens mij de kunst om dingen, mensen, activiteiten die herfstachtig aan doen nog even te mijden. Zoals daar zijn, kaarsen, paddestoelen en dikke truien. Die kaarsen en truien blijven hier voorlopig uit. Een zomerse fleece voelt toch veel luchtiger en vrijer? Die paddestoelen kan ik niet laten liggen, want ik ben er dol op. Maar door ze te verwerken in zomerse gerechten als salades en bbq-eten blijft de stemming hier op peil. Daarbij mogen natuurlijk alleen nog gasten aanschuiven met een zonnig humeur. Alsof ik zelf doorlopend zonnig ben. Nee hoor, maar het gaat even om het beeld.
Zomergasten - Over zomerse gasten gesproken. Zondag is het de beurt aan de laatste VPRO-zomergast van dit jaar, Erwin Olaf. Ik ben een grote fan van het programma en het lijkt me een goed plan om er weer een zomerse avond van te maken. Dat is dan gelijk een goed vingeroefening voor de weken erna – zonder zomergast. Het lijkt mij dat we zondag uitgebreid lunchen. Dat is stap één. ’s avonds worden het dan wat kleine peuzelhapjes, wat restjes van de lunch en misschien nog wat gedroogde ham voor dochter en vent en allerlei groenteknabbels voor zoonlief en mij. Glaasje limonade voor hun. Zuid-Franse wijnen voor ons. Omdat ze zo zomers zijn.
Aupilhac - Het worden de gewone witte en de knappe rode Lou Masset vol zonneschijn van biohuis Aupilhac. Dit wijnhuis heeft zijn wijngaarden in Montpeyroux, nabij Montpellier. Nogal zomerse omgeving dus. Zelfs zo dat je de druiven moet beschermen tegen al die zon. Aupilhac ploegt daarom het land extra vaak. Dit dwingt de wortels diep naar beneden in de koele ondergrond. Het resultaat zijn zondoorstoofde wijnen met een grote levendigheid.
De witte is gemaakt van ugni blanc, grenache blanc en chardonnay. Vooral de aromamix van peer, perzik, amandel en wat anijs spreekt me zo aan. Dat samen met de ronde structuur en goede lengte doet me nu al verlangen naar Erwin Olaf.
Zo halverwege de avond wordt het dan vast tijd voor een glas Lou Maset. Die is gemaakt van vijf typisch Zuid-Franse druiven, namelijk grenache, cinsault, mourvèdre, alicante en aramon. Voor een wijn uit deze hoek is hij opvallend vief en fruitig met een elegante kruidigheid. Zou er nog wat overblijven van de lunchentrecote met tijm en paddestoelen? Dat past prachtig bij deze wijn!
En wie weet, willen deze wijnen nog best een paar weken voor zomergast spelen!
Noële Ruitenberg schrijft voor Wijnabonnement.